Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού

Του Κώστα Στοφόρου

istoria
«Να βγούμε;»

«Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης».

«Ο Δημήτρης λέει πως δεν υπάρχει και πως είμαι χαζή!» διαμαρτυρήθηκε η Αντιγόνη.

«Τον άκουσα κι εγώ», ήρθε συνήγορος υπεράσπισης η Έλλη.

«Εσύ να μην ανακατεύεσαι!» τη μάλωσε η Βασιλική.

«Μπα! Τι μας λες; Πολύ μεγάλη δεν μας το παίζεις κι εσύ;»

«Δεν το παίζω. Είμαι μεγάλη. Και συ είσαι μωρό!»

«Δεν είμαι μωρό!»

«Σοβαρά; Εσύ παίζεις ακόμη με Μπάρμπι».

«Ψέματα!»

«Εσύ λες ψέματα. Θα πω στη μαμά πού ήσουνα χθες το βράδυ».

«Σκάσε!»

«Εσύ να σκάσεις!»

«Σκάστε όλοι!»

«Δημήτρη! Ηρέμησε!» πετάχτηκε ο μπαμπάς.

«Με ξύπνησαν με τις φωνές τους. Όλο έτσι κάνουν».

«Είναι αργά. Έτσι κι αλλιώς έπρεπε να ξυπνήσεις για να βοηθήσεις και τον θείο στο σούβλισμα του αρνιού».

«Μα ξενυχτήσαμε χθες…».

«Ανάσταση ήταν. Ο θείος σου έχει σηκωθεί από τις εφτά».

«Στον ύπνο του το έβλεπε το αρνί;»

«Άντε σήκω τώρα και μη σ’ ακούσω να ξαναμιλάς έτσι στις ξαδέρφες σου. Θα έρθει κι ο πασχαλινός λαγός».

«Σιγά μην έρθει κι ο Νταρθ Βέιντερ».

«Στο είπα μπαμπά. Ο Δημήτρης λέει πως δεν υπάρχει πασχαλινός λαγός».

«Και τότε ποιος φέρνει τα δώρα;»

«Έλα ντε!» είπε ο Δημήτρης ειρωνικά.

Ο μπαμπάς κοίταξε τον Δημήτρη με έντονο ύφος, μέχρι που εκείνος σταμάτησε να μιλάει. Τι ήταν όλα αυτά με τον πασχαλινό λαγό;

Από τότε που ο Δημήτρης ήταν μωρό -πότε πέρασαν δεκατρία ολόκληρα χρόνια;- περίμενε πάντα με ανυπομονησία το Πάσχα και τα δώρα που έκρυβε στον κήπο του σπιτιού στο χωριό ο πασχαλινός λαγός.
Τα περίμενε πιο πολύ κι από τα Χριστούγεννα και τον Αϊ-Βασίλη. Κι ας ήταν μικροδωράκια για όλα τα παιδιά: Γόμες, ξύστρες, φακοί, σοκολατάκια, αυτοκόλλητα, στρατιωτάκια, αυτοκινητάκια… Στο παράθυρο, πίσω από το πηγάδι, σε μια κουφάλα της μουριάς, στο παλιό κουρείο, ανάμεσα στις πασχαλιές, κάτω από τις σκάλες. Από το ένα δώρο στο άλλο σε οδηγούσαν μικρά σημειώματα-γρίφοι που άφηνε ο πασχαλινός λαγός.
Και τώρα ο Δημήτρης έλεγε πως δεν υπάρχει ο πασχαλινός λαγός. Λες και δεν ήταν εκείνος ο πιο ανυπόμονος να λύσει τους γρίφους που τους έβαζε ο λαγός για να βρουν τα δώρα:
«Από εκεί κάποτε έβγαζαν νερό. Αν ψάξεις γύρω θα βρεις το μυστικό» -κι εννοούσε το παλιό πηγάδι.

Τα παιδιά έτρεχαν και ανακάλυπταν τα μικρά δωράκια που τα γέμιζαν χαμόγελα.
Ο Δημήτρης βαρύς φέτος, αφού τελικά ντύθηκε με τα πολλά, είπε με ύφος ανωτερότητας στα κορίτσια:

«Άντε, να σας κάνω το χατίρι. Πάμε να δούμε τι έχει κρύψει αυτή τη φορά».

istoria

Τα παιδιά άνοιξαν την πόρτα και βρήκαν το πρώτο σημείωμα να τους περιμένει στο καμπανάκι της εισόδου. Ο μπαμπάς τούς ακολουθούσε φωτογραφίζοντας κάθε στιγμή κι ας αντιδρούσε ο Δημήτρης.

«Έλα, άνοιξε να δούμε τι γράφει», είπε η Αντιγόνη.

Ο Δημήτρης ξετύλιξε το σημείωμα και διάβασε:
«Καλό Πάσχα! «Με την ψιλή» φώναζε ο δάσκαλος κι οι μαθητές πήγαιναν εκεί. Αν πας κι εσύ θα βρεις κάτι γλυκό να σε περιμένει. Ο πασχαλινός λαγός».

«Πανεύκολο» είπε η Έλλη «Το κουρείο!».

«Πάμε!» φώναξε η Αντιγόνη κι έτρεξαν προς τα κει με τον μπαμπά να λαχανιάζει για να τους προλάβει.

Όμως, όταν έφτασαν στο κουρείο, όσο κι αν έψαξαν, τίποτα δεν βρήκαν. Ούτε δώρο. Ούτε σημείωμα.

«Μήπως καταλάβαμε κάτι λάθος;» αναρωτήθηκε η Βασιλική.

«Μα τι λάθος; Με την ψιλή -σίγουρα σε κούρεμα αναφέρεται» απάντησε ο Δημήτρης.

Πιο απορημένος απ’ όλους, όμως, ήταν ο μπαμπάς.

istoria
Ήταν σίγουρος πως τα πρώτα δώρα βρίσκονταν στο παλιό κουρείο. Τι να είχε, άραγε, συμβεί;

Ο μπαμπάς όμως δεν ήξερε ότι ο Δημήτρης είχε πάρει τα δώρα. Γι’ αυτό ο Δημήτρης έλεγε πως δεν υπήρχε πασχαλινός λαγός, γιατί αυτός είχε πάρει όλα τα δώρα. Είχε ξυπνήσει πολύ νωρίς και είχε πάρει όλα τα δώρα. Ο μπαμπάς αναρωτήθηκε ποιος μπορεί να είχε πάρει όλα τα δώρα. Ο Δημήτρης γέλαγε πίσω από την πλάτη του μπαμπά του. Τότε ο μπαμπάς είπε να πάνε αλλού να ψάξουνε. Τα παιδιά έψαξαν παντού μα δεν τα βρήκαν. Τότε ο μπαμπάς ρώτησε αν τα είχε πάρει κάποιος κρυφά. Τα κορίτσια του είπαν όχι, ο Δημήτρης με ένα ύφος σοβαρό είπε όχι. Αμέσως μετά ο Δημήτρης είπε ότι ήθελε να πάει να ξεκουραστεί στο δωμάτιό του. Μόλις πήγε στο δωμάτιό του άρχισε να γελάει τόσο πολύ που ο μπαμπάς του τον άκουσε. Ο μπαμπάς του πήγε έξω από την πόρτα του δωματίου του και τον άκουσε να λέει: «Τι χαζοί είναι αυτοί νομίζουν πως ο πασχαλινός λαγός τους ξέχασε χα χα χα». Ο μπαμπάς του μόλις τον άκουσε να λέει αυτά τα λόγια στεναχωρήθηκε τόσο πολύ. Μόλις βγήκε από το δωμάτιό του ο Δημήτρης, ο μπαμπάς του τον ξαναρώτησε αν τα είχε πάρει αυτός. Ο Δημήτρης είπε στον μπαμπά του: «Τι λες καλέ μπαμπά;» και έφυγε γελώντας. Ο μπαμπάς του θέλοντας να τον κάνει να πει την αλήθεια, όταν έτρωγαν το αρνί ρώταγε διάφορα τον Δημήτρη για τον πασχαλινό λαγό. Μάταια, όμως δεν κατάφερε να τον πείσει. Ο Δημήτρης ρώταγε τον εαυτό του εάν έπρεπε να το πει ή όχι. Ο Δημήτρης αποφάσισε να το πει στον μπαμπά του όταν θα έφευγαν από το γλέντι. Όταν έφυγαν από το γλέντι για να πάνε σπίτι τους, ο Δημήτρης είπε όλη την αλήθεια στον μπαμπά του. Ο μπαμπάς του έπειτα του εξήγησε ότι δεν πρέπει να λέμε ψέματα και του είπε πόσο στεναχώρησε τις αδερφές του. Έπειτα στο σπίτι ζήτησε από όλους μία συγνώμη. Έτσι τελείωσε ένα ακόμη μυστήριο.

image_pdfΕκτύπωσε!