Το μυστήριο του πασχαλινού λαγού

Του Κώστα Στοφόρου

istoria
«Να βγούμε;»

«Όχι ακόμα», είπε ο μπαμπάς. «Δεν θα έχει έρθει. Είναι πολύ νωρίς. Κάτσε να ξυπνήσει κι ο Δημήτρης».

«Ο Δημήτρης λέει πως δεν υπάρχει και πως είμαι χαζή!» διαμαρτυρήθηκε η Αντιγόνη.

«Τον άκουσα κι εγώ», ήρθε συνήγορος υπεράσπισης η Έλλη.

«Εσύ να μην ανακατεύεσαι!» τη μάλωσε η Βασιλική.

«Μπα! Τι μας λες; Πολύ μεγάλη δεν μας το παίζεις κι εσύ;»

«Δεν το παίζω. Είμαι μεγάλη. Και συ είσαι μωρό!»

«Δεν είμαι μωρό!»

«Σοβαρά; Εσύ παίζεις ακόμη με Μπάρμπι».

«Ψέματα!»

«Εσύ λες ψέματα. Θα πω στη μαμά πού ήσουνα χθες το βράδυ».

«Σκάσε!»

«Εσύ να σκάσεις!»

«Σκάστε όλοι!»

«Δημήτρη! Ηρέμησε!» πετάχτηκε ο μπαμπάς.

«Με ξύπνησαν με τις φωνές τους. Όλο έτσι κάνουν».

«Είναι αργά. Έτσι κι αλλιώς έπρεπε να ξυπνήσεις για να βοηθήσεις και τον θείο στο σούβλισμα του αρνιού».

«Μα ξενυχτήσαμε χθες…».

«Ανάσταση ήταν. Ο θείος σου έχει σηκωθεί από τις εφτά».

«Στον ύπνο του το έβλεπε το αρνί;»

«Άντε σήκω τώρα και μη σ’ ακούσω να ξαναμιλάς έτσι στις ξαδέρφες σου. Θα έρθει κι ο πασχαλινός λαγός».

«Σιγά μην έρθει κι ο Νταρθ Βέιντερ».

«Στο είπα μπαμπά. Ο Δημήτρης λέει πως δεν υπάρχει πασχαλινός λαγός».

«Και τότε ποιος φέρνει τα δώρα;»

«Έλα ντε!» είπε ο Δημήτρης ειρωνικά.

Ο μπαμπάς κοίταξε τον Δημήτρη με έντονο ύφος, μέχρι που εκείνος σταμάτησε να μιλάει. Τι ήταν όλα αυτά με τον πασχαλινό λαγό;

Από τότε που ο Δημήτρης ήταν μωρό -πότε πέρασαν δεκατρία ολόκληρα χρόνια;- περίμενε πάντα με ανυπομονησία το Πάσχα και τα δώρα που έκρυβε στον κήπο του σπιτιού στο χωριό ο πασχαλινός λαγός.
Τα περίμενε πιο πολύ κι από τα Χριστούγεννα και τον Αϊ-Βασίλη. Κι ας ήταν μικροδωράκια για όλα τα παιδιά: Γόμες, ξύστρες, φακοί, σοκολατάκια, αυτοκόλλητα, στρατιωτάκια, αυτοκινητάκια… Στο παράθυρο, πίσω από το πηγάδι, σε μια κουφάλα της μουριάς, στο παλιό κουρείο, ανάμεσα στις πασχαλιές, κάτω από τις σκάλες. Από το ένα δώρο στο άλλο σε οδηγούσαν μικρά σημειώματα-γρίφοι που άφηνε ο πασχαλινός λαγός.
Και τώρα ο Δημήτρης έλεγε πως δεν υπάρχει ο πασχαλινός λαγός. Λες και δεν ήταν εκείνος ο πιο ανυπόμονος να λύσει τους γρίφους που τους έβαζε ο λαγός για να βρουν τα δώρα:
«Από εκεί κάποτε έβγαζαν νερό. Αν ψάξεις γύρω θα βρεις το μυστικό» -κι εννοούσε το παλιό πηγάδι.

Τα παιδιά έτρεχαν και ανακάλυπταν τα μικρά δωράκια που τα γέμιζαν χαμόγελα.
Ο Δημήτρης βαρύς φέτος, αφού τελικά ντύθηκε με τα πολλά, είπε με ύφος ανωτερότητας στα κορίτσια:

«Άντε, να σας κάνω το χατίρι. Πάμε να δούμε τι έχει κρύψει αυτή τη φορά».

istoria

Τα παιδιά άνοιξαν την πόρτα και βρήκαν το πρώτο σημείωμα να τους περιμένει στο καμπανάκι της εισόδου. Ο μπαμπάς τούς ακολουθούσε φωτογραφίζοντας κάθε στιγμή κι ας αντιδρούσε ο Δημήτρης.

«Έλα, άνοιξε να δούμε τι γράφει», είπε η Αντιγόνη.

Ο Δημήτρης ξετύλιξε το σημείωμα και διάβασε:
«Καλό Πάσχα! «Με την ψιλή» φώναζε ο δάσκαλος κι οι μαθητές πήγαιναν εκεί. Αν πας κι εσύ θα βρεις κάτι γλυκό να σε περιμένει. Ο πασχαλινός λαγός».

«Πανεύκολο» είπε η Έλλη «Το κουρείο!».

«Πάμε!» φώναξε η Αντιγόνη κι έτρεξαν προς τα κει με τον μπαμπά να λαχανιάζει για να τους προλάβει.

Όμως, όταν έφτασαν στο κουρείο, όσο κι αν έψαξαν, τίποτα δεν βρήκαν. Ούτε δώρο. Ούτε σημείωμα.

«Μήπως καταλάβαμε κάτι λάθος;» αναρωτήθηκε η Βασιλική.

«Μα τι λάθος; Με την ψιλή -σίγουρα σε κούρεμα αναφέρεται» απάντησε ο Δημήτρης.

Πιο απορημένος απ’ όλους, όμως, ήταν ο μπαμπάς.

istoria
Ήταν σίγουρος πως τα πρώτα δώρα βρίσκονταν στο παλιό κουρείο. Τι να είχε, άραγε, συμβεί;

Κάποιος τα είχε πάρει, αλλά αυτό δεν το ήξερε κανεις. Η Ελλη έψαξε και σε ενα μυστικό μέρος, που ειχε ανακαλύψει τις προάλλες, αλλα δεν βρήκε τίποτα, μόνο ένα μικρό σημείωμα που έγραφε:
Το σημειωμα θα βρεις την ωρα της αυγης στης Μάρως το τηγανι ή στης Ηρας το καζάνι!
Αυτό δεν γίνεται, είπε ο μπαμπάς, αφού εγώ ο ιδιος εβαλα τα δωρα στο κουρείο!
Τι, φώναξε η Αντιγονη, εσυ δε μας ειπες οτι ο Λαγός του Πάσχα φερνει τα δωρα;
Εεεεε… ξεφωνησε αμηχανα ο μπαμπας ξυνοντας το κεφαλι του!
Τι εεεεεε, ρωτησε θυμωμενα η Αντιγόνη.
Σταματήστε, τους μαλωσε η Βασιλική. Δεν είναι αυτό το θέμα μας!
Μα…
Οχι μα, ξαναπετάχτηκε η Βασιλική, το θεμα μας ειναι ο γριφος και ότι κατι περιεργο συμβαίνει!
Εχει δικιο η Βασιλική, ειπε ο Δημήτρης, οντως κατι περιεργο συμβαίνει αλλα πρωτα πρέπει να βεβαιωθούμε ότι ο μπαμπάς δεν μας κανει πλακα!
Οχι δεν κανω, αναφωνησε φοβισμενος ο μπαμπάς!
Τότε θα πρεπει να λύσουμε τον γριφο και θα δουμε τι θα γινει… ξαναείπε ο Δημήτρης.
Το βρηκα, πετάχτηκε η Αντιγόνη!
Ποιο; ρωτησε η Ελλη.
Τον γρίφο!
Για πες, είπε η Βασιλική!
Διπλα στο κουρείο ειναι το καφενείο της Μάρως και της Ηρας! Εκει θα πρεπει να ειναι…
Ναι, αλλα τι εννοει ο γριφος όταν λεει: την ωρα της αυγής;
Μαλλον οταν βγει το φως!
Εντάξει!
Πάμε, είπε ο μπαμπας!
Πηγαν οταν βγηκε το φως και εμφανιστηκαν κατι γράμματα!
Δεν καταλαβαινω τι λεει, ειπε η Ελλη!
Ουτε εγω, ειπε ο Δημήτρης.
Σσσσσ.. εκανε ο μπαμπας, κατι ακούγεται!
Ξαφνικα πετάχτηκε ενας λαγός!
Ολοι τρομαξαν και κρύφτηκαν κατω απο το τραπέζι!
Χαχαχαχαχα… γελασε ο λαγος! Ηταν η μαμά!
Δεν ντρέπεσαι που μας κορόιδεψες;
Οχι, χαχα επισης πηρα πολλα δωρα για τα παιδιά!
Ναι! φωναξαν!
Οχι σαν τον μπαμπά σας που ειναι τσιγκούνης και δεν παίρνει πολλα δώρα!
Χαχα!

image_pdfΕκτύπωσε!