Η πόλη που δεν θα γιόρταζε τα Χριστούγεννα

Της Ουρανίας Μπούρτζινου

istoria

Σε μια γωνιά της γης, υπάρχει μια μεγάλη όμορφη πόλη, που τη λένε «Λουλουδούπολη». Έχει πάρει αυτό το όνομα γιατί είναι γεμάτη με δέντρα και χιλιάδες πολύχρωμα λουλούδια φυτεμένα στις πλατείες, στις νησίδες των δρόμων, στα πεζοδρόμια, σε όλους τους κήπους και στα μπαλκόνια των σπιτιών. Όλες οι μοσχοβόλες ευωδιές και τα τιτιβίσματα των πουλιών σκορπίζονται σ’ oλόκληρη τη «Λουλουδούπολη».
Εκεί ζει κι ο μικρός εξάχρονος Άρης μαζί με τους γονείς του, τις τρεις μεγαλύτερες αδελφές του, την Ελπίδα, τη Χαρά, την Ειρήνη, και την άρρωστη γιαγιά τους.
Αρχές Δεκεμβρίου κι όλα τα παιδιά περιμένουν με ανυπομονησία να στολιστεί η πόλη τους με διάφορα χριστουγεννιάτικα στολίδια, πολυάριθμα φωτάκια, τη φάτνη του Χριστού σ’ αναπαράσταση στην κεντρική πλατεία, τα κάλαντα του δωδεκαημέρου που θ’ ακούγονται από τα μεγάφωνα και φυσικά τα παιχνίδια που θα τους προσφέρουν γονείς, φίλοι, συγγενείς και, βέβαια, ο Άγιος Βασίλης.

Απόγευμα και χτυπά το μεγάλο ρολόι της πόλης τέσσερις χτύπους. Ό Άρης με τις αδελφές του και τον Γιώργο, τον γιο του δημάρχου, παίζουν όταν ακούγεται από τα μεγάφωνα:
«Προσοχή, προσοχή! Διαταγή του δημάρχου μας. Φέτος δεν θα έρθουν τα Χριστούγεννα. Στις εκκλησιές δεν θα ηχήσουν χαρμόσυνες καμπάνες, τα παιδιά δεν θα τραγουδήσουν κάλαντα, οι δρόμοι θα’ ναι σκοτεινοί, ευχές δεν θα ακουστούν. Απαγορεύεται στις μαμάδες να φτιάξουν δίπλες, μελομακάρονα, κουραμπιέδες, πίτες και γιορτινά φαγητά. Τα παιδιά δώρα μην περιμένετε. Κανένα δεν θα λάβει! Κανένας κάτοικος αυτής της πόλης δεν θα γιορτάσει!» Στο άκουσμα αυτής της διαταγής δέντρα, λουλούδια ξεράθηκαν μεμιάς. Ζιζάνια και τριβόλια γέμισαν.
«Από τώρα και στο εξής η πόλη μας θα ονομάζεται Αγκαθούπολη» ακούστηκε πάλι η φωνή από τα μεγάφωνα.

istoria

Ο Άρης με τις αδελφές του ταράχτηκαν μ’ αυτή την οδυνηρή είδηση. «Τι έπαθε ο πατέρας σου, τι είναι αυτή η διαταγή; Δεν θα γιορτάσουμε Χριστούγεννα; Δεν θα ηχήσουν οι καμπάνες; Κάλαντα δεν θα πούμε; Δώρα δεν θα λάβουμε; Να ξεχάσουμε τις γιορτινές τις μέρες; Και τ’ όνομα της πόλης μας θα είναι τώρα “Αγκαθούπολη”. Τρελάθηκε ο δήμαρχος; Δεν αγαπάει τα παιδιά, δεν αγαπά κανένα! Θέλει την πόλη μας ντυμένη με μαύρο πέπλο στη στενοχώρια και στο κλάμα. Κάποτε ήταν ο καλύτερος δήμαρχος, όλους τους αγαπούσε και ζούσαμε χαρούμενοι με τους γονείς, τους συγγενείς, τους φίλους, όλους τους συμπολίτες μας! Τώρα είναι ο πιο κακός και μισητός δήμαρχος. Γιώργο, τι έχεις να μας πεις;»

istoria

Ο Γιώργος βουρκωμένος απαντά: «Δεν είναι έτσι φίλοι μου. Άδικα τον κατηγορείτε. Μεγάλη συμφορά μας βρήκε. Τον πατέρα μου τον εκβιάζει ο μάγος που μένει στην άκρη της πόλης. Αυτός με τα μαγικά του ξέρανε τα δέντρα, τα λουλούδια μας και γέμισε η πόλη αγκάθια. Αυτός δεν θέλει να γιορτάσουμε Χριστούγεννα! Θέλει να πάρει τη θέση του, να γίνει δήμαρχος. Όταν το πετύχει, ο ήλιος πια δεν θ’ ανατείλει, τ’ άστρα δεν θα φανούν μήτε και το φεγγάρι. Έχει σκοπό να προκαλέσει πόλεμο με τη γειτονική πόλη. Να δει μικρά παιδιά να σκοτώνονται, γονείς μα και παππούδες. Βόμβες να πέφτουνε σωρό, άνθρωποι να σπαράζουν και τα σκυλιά ν’ ουρλιάζουν. Κι όσοι σωθούν να ξεριζωθούν από τον τόπο που γεννήθηκαν!» «Και θα καθίσουμε με σταυρωμένα χέρια»;» ρώτησαν με δυνατή φωνή ο Άρης με τις αδελφές του. «Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς μικρά παιδιά;» αποκρίθηκε ο Γιώργος. «Θα βάλουμε το μυαλό μας να σκεφτεί! Θα υπάρχει κάποιος τρόπος να σώσουμε την πόλη μας από τον φθονερό μάγο! Να τον αποτρέψουμε να υλοποιήσει τα καταχθόνια σχέδιά του! Φέτος θα γιορτάσουμε τα καλύτερα Χριστούγεννα!» απάντησε αποφασιστικά ο μικρός Άρης.

Έτσι τα πέντε παιδιά κάθησαν κάτω και άρχισαν να σκέφτονται για αρκετή ώρα. Κάποια στιγμή ο Γιώργος βρήκε μια φοβερή ιδέα!
– Τι θα λέγατε να πείσουμε όλους τους πολίτες να αντισταθούν στον μάγο;
– Ωραία, αλλά πώς θα καταφέρουμε να ενημερώσουμε όλους τους πολίτες; ρώτησε ο Αρης.
– Χμμ… το βρήκα θα το βάλουμε αύριο ως είδηση στην εφημερίδα, είπε η Χαρά. Έτσι κι έγινε, την άλλη ημέρα όλοι οι πολίτες συναντήθηκαν λίγο έξω από την Λουλουδούπολη κοντά στο φρούριο του μάγου. Το σχέδιο ήταν απλό. Πρώτα θα ανάγκαζαν τον μάγο να τους ακολουθήσει στην πόλη και εκεί θα χωρίζονταν σε μικρές ομάδες για να τον αποπροσανατολίσουν. Αφού διάλεγε μια κατεύθυνση η Αστυνομία θα τον κυνηγούσε, έπειτα θα τον περικύκλωναν και θα τον έκλειναν για πάντα στην πιο καλά προστατευόμενη φυλακή του κόσμου. Όμως τίποτα δεν πήγε όπως το είχαν σχεδιάσει..Ο μάγος τους έπιασε με τη μία και έκλεισε τους περισσότερους στα μαγικά του κελιά μέσα στο φρούριο του. Την επόμενη ημέρα πρωί-πρωί ήσυχος ο μάγος οδηγώντας το μαγικό του χαλί κατέβηκε στη Λουλουδούπολη για να τη μεταμορφώσει, επιτέλους, σε Αγκαθούπολη, όπως ονειρευόταν. Όμως, όταν είδε όλες τις ομορφιές της πόλης ξετρελάθηκε από τα πολλά λουλούδια, τα όμορφα δέντρα, τις αυλές των σπιτιών, τις πλατείες…

Τίποτα δεν του θύμιζε το μαύρο και άθλιο φρούριο του. Κατέβηκε από το χαλί του, πέρασε από όλα τα σπίτια, άκουσε τις φωνούλες των παιδιών και τέλος έφτασε στο Δημαρχείο. Εκεί βρήκε το Δήμαρχο και του έδωσε το κλειδί για να ελευθερώσει τους φυλακισμένους πολίτες. Του είπε ακόμα ότι από εδώ και πέρα θα κάνει μαγικά μόνο για το καλό της πόλης και ότι τα Χριστούγεννα τους περιμένει όλους στο φρούριο του για να του δώσουν ζωή και ευτυχία! Αυτά ήταν τα καλύτερα Χριστούγεννα του κόσμου!

image_pdfΕκτύπωσε!