Η πόλη που δεν θα γιόρταζε τα Χριστούγεννα

Της Ουρανίας Μπούρτζινου

istoria

Σε μια γωνιά της γης, υπάρχει μια μεγάλη όμορφη πόλη, που τη λένε «Λουλουδούπολη». Έχει πάρει αυτό το όνομα γιατί είναι γεμάτη με δέντρα και χιλιάδες πολύχρωμα λουλούδια φυτεμένα στις πλατείες, στις νησίδες των δρόμων, στα πεζοδρόμια, σε όλους τους κήπους και στα μπαλκόνια των σπιτιών. Όλες οι μοσχοβόλες ευωδιές και τα τιτιβίσματα των πουλιών σκορπίζονται σ’ oλόκληρη τη «Λουλουδούπολη».
Εκεί ζει κι ο μικρός εξάχρονος Άρης μαζί με τους γονείς του, τις τρεις μεγαλύτερες αδελφές του, την Ελπίδα, τη Χαρά, την Ειρήνη, και την άρρωστη γιαγιά τους.
Αρχές Δεκεμβρίου κι όλα τα παιδιά περιμένουν με ανυπομονησία να στολιστεί η πόλη τους με διάφορα χριστουγεννιάτικα στολίδια, πολυάριθμα φωτάκια, τη φάτνη του Χριστού σ’ αναπαράσταση στην κεντρική πλατεία, τα κάλαντα του δωδεκαημέρου που θ’ ακούγονται από τα μεγάφωνα και φυσικά τα παιχνίδια που θα τους προσφέρουν γονείς, φίλοι, συγγενείς και, βέβαια, ο Άγιος Βασίλης.

Απόγευμα και χτυπά το μεγάλο ρολόι της πόλης τέσσερις χτύπους. Ό Άρης με τις αδελφές του και τον Γιώργο, τον γιο του δημάρχου, παίζουν όταν ακούγεται από τα μεγάφωνα:
«Προσοχή, προσοχή! Διαταγή του δημάρχου μας. Φέτος δεν θα έρθουν τα Χριστούγεννα. Στις εκκλησιές δεν θα ηχήσουν χαρμόσυνες καμπάνες, τα παιδιά δεν θα τραγουδήσουν κάλαντα, οι δρόμοι θα’ ναι σκοτεινοί, ευχές δεν θα ακουστούν. Απαγορεύεται στις μαμάδες να φτιάξουν δίπλες, μελομακάρονα, κουραμπιέδες, πίτες και γιορτινά φαγητά. Τα παιδιά δώρα μην περιμένετε. Κανένα δεν θα λάβει! Κανένας κάτοικος αυτής της πόλης δεν θα γιορτάσει!» Στο άκουσμα αυτής της διαταγής δέντρα, λουλούδια ξεράθηκαν μεμιάς. Ζιζάνια και τριβόλια γέμισαν.
«Από τώρα και στο εξής η πόλη μας θα ονομάζεται Αγκαθούπολη» ακούστηκε πάλι η φωνή από τα μεγάφωνα.

istoria

Ο Άρης με τις αδελφές του ταράχτηκαν μ’ αυτή την οδυνηρή είδηση. «Τι έπαθε ο πατέρας σου, τι είναι αυτή η διαταγή; Δεν θα γιορτάσουμε Χριστούγεννα; Δεν θα ηχήσουν οι καμπάνες; Κάλαντα δεν θα πούμε; Δώρα δεν θα λάβουμε; Να ξεχάσουμε τις γιορτινές τις μέρες; Και τ’ όνομα της πόλης μας θα είναι τώρα “Αγκαθούπολη”. Τρελάθηκε ο δήμαρχος; Δεν αγαπάει τα παιδιά, δεν αγαπά κανένα! Θέλει την πόλη μας ντυμένη με μαύρο πέπλο στη στενοχώρια και στο κλάμα. Κάποτε ήταν ο καλύτερος δήμαρχος, όλους τους αγαπούσε και ζούσαμε χαρούμενοι με τους γονείς, τους συγγενείς, τους φίλους, όλους τους συμπολίτες μας! Τώρα είναι ο πιο κακός και μισητός δήμαρχος. Γιώργο, τι έχεις να μας πεις;»

istoria

Ο Γιώργος βουρκωμένος απαντά: «Δεν είναι έτσι φίλοι μου. Άδικα τον κατηγορείτε. Μεγάλη συμφορά μας βρήκε. Τον πατέρα μου τον εκβιάζει ο μάγος που μένει στην άκρη της πόλης. Αυτός με τα μαγικά του ξέρανε τα δέντρα, τα λουλούδια μας και γέμισε η πόλη αγκάθια. Αυτός δεν θέλει να γιορτάσουμε Χριστούγεννα! Θέλει να πάρει τη θέση του, να γίνει δήμαρχος. Όταν το πετύχει, ο ήλιος πια δεν θ’ ανατείλει, τ’ άστρα δεν θα φανούν μήτε και το φεγγάρι. Έχει σκοπό να προκαλέσει πόλεμο με τη γειτονική πόλη. Να δει μικρά παιδιά να σκοτώνονται, γονείς μα και παππούδες. Βόμβες να πέφτουνε σωρό, άνθρωποι να σπαράζουν και τα σκυλιά ν’ ουρλιάζουν. Κι όσοι σωθούν να ξεριζωθούν από τον τόπο που γεννήθηκαν!» «Και θα καθίσουμε με σταυρωμένα χέρια»;» ρώτησαν με δυνατή φωνή ο Άρης με τις αδελφές του. «Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς μικρά παιδιά;» αποκρίθηκε ο Γιώργος. «Θα βάλουμε το μυαλό μας να σκεφτεί! Θα υπάρχει κάποιος τρόπος να σώσουμε την πόλη μας από τον φθονερό μάγο! Να τον αποτρέψουμε να υλοποιήσει τα καταχθόνια σχέδιά του! Φέτος θα γιορτάσουμε τα καλύτερα Χριστούγεννα!» απάντησε αποφασιστικά ο μικρός Άρης.

Λοιπόν, βρήκα ενα σχέδιο είπε ο Γιώργος! Για να ακούσουμε είπαν όλοι, ποιο είναι; Ακούστε προσεκτικα… Το βράδυ την ώρα που θα κοιμάται ο μάγος θα πάμε ήσυχα και κρυφά στο κάστρο του. Θα ψάξουμε καλά όλο το κάστρο να βρούμε που είναι κρυμένο το μαγικό ραβδί του για να του το πάρουμε! Το πρωί που θα ξυπνήσει θα αναρωτηθεί που πήγε το μαγικό ραβδί… ωστόσο εμείς θα το έχουμε πάει στον δήμαρχο! Εκείνος έχουμε μάθει πως έχει μια φίλη που μπορεί να ανατρέψει τα άσχημα ξόρκια σε καλά! Πετάγεται η Ειρήνη και ρωτάει ποιος θα είναι ο αρχηγός; Μήπως να είμαι εγώ που είμαι και η μεγαλύτερη; Ναιαιαιαιαι συμφώνησαν όλοι! Ωραία! Ραντεβού εδώ στις 20.00 το βράδυ ακριβώς! Όλοι πήγαν τρέχοντας για να μην αργήσουν στο ραντεβού μας! Ο μάγος όμως έκρυβε ένα μυστικό! Τα παιδιά βρήκαν δύο μαγικά βιβλία. Όταν τα άνοιξαν, είδαν ότι στο ενα βιβλίο είχε καλά ξόρκια και στο άλλο άσχημα! Έσκισαν λοιπόν το εξώφυλλο του βιβλίου με τα άσχημα ξόρκια και το κόλλησαν στο βιβλίο με τα καλά ξόρκια! Δεν άφησαν όμως στο κάστρο το βιβλίο που άνοιγε κάθε μέρα… το πήραν μαζί τους για να μην μπορέσει ποτέ να το βρεί! Κάθε πρωί ο μάγος μόλις ξύπναγε η πρώτη του δουλειά ήταν να ανοίξει το βιβλιο με τα άσχημα ξόρκια για να συνεχίσει το σχέδιό του! Να καταστρέψει δηλαδή την λουλουδούπολη! Το ίδιο, λοιπόν, έκανε και σήμερα απλά με μία διαφορά!!!! Ξαφνικά τα πάντα άρχισαν να αποκτούν λάμψη και χρώμα!! Οι καμπάνες άρχισαν να χτυπούν ρυθμικά και ακουγες παιδικά γέλια και φωνές από παντού! Η πόλη γιόρταζε Χριστούγεννα ξανά! Όσο για τον μάγο, δεν θέλετε να ξέρετε. Αουτσαουτσ έλεγε ο μάγος, που τρέχοντας να δει τι συμβαίνει σκόνταψε σε μια λακούβα και εξαφανίστηκε… Αυτά ήταν τα πιο όμορφα και περιπετειώδη Χριστούγεννα!

image_pdfΕκτύπωσε!