Η πόλη που δεν θα γιόρταζε τα Χριστούγεννα

Της Ουρανίας Μπούρτζινου

istoria

Σε μια γωνιά της γης, υπάρχει μια μεγάλη όμορφη πόλη, που τη λένε «Λουλουδούπολη». Έχει πάρει αυτό το όνομα γιατί είναι γεμάτη με δέντρα και χιλιάδες πολύχρωμα λουλούδια φυτεμένα στις πλατείες, στις νησίδες των δρόμων, στα πεζοδρόμια, σε όλους τους κήπους και στα μπαλκόνια των σπιτιών. Όλες οι μοσχοβόλες ευωδιές και τα τιτιβίσματα των πουλιών σκορπίζονται σ’ oλόκληρη τη «Λουλουδούπολη».
Εκεί ζει κι ο μικρός εξάχρονος Άρης μαζί με τους γονείς του, τις τρεις μεγαλύτερες αδελφές του, την Ελπίδα, τη Χαρά, την Ειρήνη, και την άρρωστη γιαγιά τους.
Αρχές Δεκεμβρίου κι όλα τα παιδιά περιμένουν με ανυπομονησία να στολιστεί η πόλη τους με διάφορα χριστουγεννιάτικα στολίδια, πολυάριθμα φωτάκια, τη φάτνη του Χριστού σ’ αναπαράσταση στην κεντρική πλατεία, τα κάλαντα του δωδεκαημέρου που θ’ ακούγονται από τα μεγάφωνα και φυσικά τα παιχνίδια που θα τους προσφέρουν γονείς, φίλοι, συγγενείς και, βέβαια, ο Άγιος Βασίλης.

Απόγευμα και χτυπά το μεγάλο ρολόι της πόλης τέσσερις χτύπους. Ό Άρης με τις αδελφές του και τον Γιώργο, τον γιο του δημάρχου, παίζουν όταν ακούγεται από τα μεγάφωνα:
«Προσοχή, προσοχή! Διαταγή του δημάρχου μας. Φέτος δεν θα έρθουν τα Χριστούγεννα. Στις εκκλησιές δεν θα ηχήσουν χαρμόσυνες καμπάνες, τα παιδιά δεν θα τραγουδήσουν κάλαντα, οι δρόμοι θα’ ναι σκοτεινοί, ευχές δεν θα ακουστούν. Απαγορεύεται στις μαμάδες να φτιάξουν δίπλες, μελομακάρονα, κουραμπιέδες, πίτες και γιορτινά φαγητά. Τα παιδιά δώρα μην περιμένετε. Κανένα δεν θα λάβει! Κανένας κάτοικος αυτής της πόλης δεν θα γιορτάσει!» Στο άκουσμα αυτής της διαταγής δέντρα, λουλούδια ξεράθηκαν μεμιάς. Ζιζάνια και τριβόλια γέμισαν.
«Από τώρα και στο εξής η πόλη μας θα ονομάζεται Αγκαθούπολη» ακούστηκε πάλι η φωνή από τα μεγάφωνα.

istoria

Ο Άρης με τις αδελφές του ταράχτηκαν μ’ αυτή την οδυνηρή είδηση. «Τι έπαθε ο πατέρας σου, τι είναι αυτή η διαταγή; Δεν θα γιορτάσουμε Χριστούγεννα; Δεν θα ηχήσουν οι καμπάνες; Κάλαντα δεν θα πούμε; Δώρα δεν θα λάβουμε; Να ξεχάσουμε τις γιορτινές τις μέρες; Και τ’ όνομα της πόλης μας θα είναι τώρα “Αγκαθούπολη”. Τρελάθηκε ο δήμαρχος; Δεν αγαπάει τα παιδιά, δεν αγαπά κανένα! Θέλει την πόλη μας ντυμένη με μαύρο πέπλο στη στενοχώρια και στο κλάμα. Κάποτε ήταν ο καλύτερος δήμαρχος, όλους τους αγαπούσε και ζούσαμε χαρούμενοι με τους γονείς, τους συγγενείς, τους φίλους, όλους τους συμπολίτες μας! Τώρα είναι ο πιο κακός και μισητός δήμαρχος. Γιώργο, τι έχεις να μας πεις;»

istoria

Ο Γιώργος βουρκωμένος απαντά: «Δεν είναι έτσι φίλοι μου. Άδικα τον κατηγορείτε. Μεγάλη συμφορά μας βρήκε. Τον πατέρα μου τον εκβιάζει ο μάγος που μένει στην άκρη της πόλης. Αυτός με τα μαγικά του ξέρανε τα δέντρα, τα λουλούδια μας και γέμισε η πόλη αγκάθια. Αυτός δεν θέλει να γιορτάσουμε Χριστούγεννα! Θέλει να πάρει τη θέση του, να γίνει δήμαρχος. Όταν το πετύχει, ο ήλιος πια δεν θ’ ανατείλει, τ’ άστρα δεν θα φανούν μήτε και το φεγγάρι. Έχει σκοπό να προκαλέσει πόλεμο με τη γειτονική πόλη. Να δει μικρά παιδιά να σκοτώνονται, γονείς μα και παππούδες. Βόμβες να πέφτουνε σωρό, άνθρωποι να σπαράζουν και τα σκυλιά ν’ ουρλιάζουν. Κι όσοι σωθούν να ξεριζωθούν από τον τόπο που γεννήθηκαν!» «Και θα καθίσουμε με σταυρωμένα χέρια»;» ρώτησαν με δυνατή φωνή ο Άρης με τις αδελφές του. «Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς μικρά παιδιά;» αποκρίθηκε ο Γιώργος. «Θα βάλουμε το μυαλό μας να σκεφτεί! Θα υπάρχει κάποιος τρόπος να σώσουμε την πόλη μας από τον φθονερό μάγο! Να τον αποτρέψουμε να υλοποιήσει τα καταχθόνια σχέδιά του! Φέτος θα γιορτάσουμε τα καλύτερα Χριστούγεννα!» απάντησε αποφασιστικά ο μικρός Άρης.

Τότε μια τρομερή ιδέα κατέβηκε από το μυαλό της Ελπίδας. «Το βρήκα!» πετάχτηκε με τσιριχτή φωνή. «Τι σκέφτηκες;» απόρησε o Άρης. «Ακούστε, θα ζητήσουμε τη βοήθεια του Αϊ-Βασίλη! Θα του γράψουμε ένα γράμμα!» Όλα τα παιδιά την κοίταζαν λες και είναι φάντασμα. «Από τον Άγιο Βασίλη εννοείς; Τρελάθηκες; Ο Άγιος Βασίλης έχει πολλά να κάνει, δε θα ασχοληθεί στο πώς να σώσει την «Λουλουδούπολη» από έναν τρελό μάγο!» διαφώνησε η Χαρά. «Εγώ πάλι το βρίσκω απίθανο!» συμφώνησε ο Γιώργος. Έτσι τα παιδιά άρχισαν να γράφουν ένα γράμμα στον αγαπητό Άγιο Βασίλη, με τα εξής λόγια: «Αγαπητέ Άγιε Βασίλη, σε παρακαλούμε πολύ, θα θέλαμε αντί για δώρο φέτος τα Χριστούγεννα, να μας βοηθήσεις να γλυκάνουμε την καρδιά του κακού μάγου, για να έρθουν ξανά τα Χριστούγεννα στην «Λουλουδούπολη»! Θα χρειαστούμε ένα μαγικό φίλτρο. Επίσης άμα δε σου κάνει κόπος, θέλουμε να πετάξεις με το έλκηθρο σου για να δεις που μένει ο κακός μάγος, για να τον βρούμε, ώστε να πιει το φίλτρο! Ευχαριστούμε θερμά! Με αγάπη, Γιώργος, Χαρά και Ελπίδα». Το επόμενο πρωί, η Ειρήνη βρήκε κάτω από το τζάκι της δύο μεγάλα δώρα! Το πρώτο ήταν ένα πράσινο κουτί με ένα τρενάκι που είχε ζητήσει ο Άρης και το δεύτερο ήταν το δικό της. Είχε ζητήσει μια μάλλινη ροζ γούνα. Στην άκρη του δέντρου ξεχώριζε ένα μικρό, γαλαζοπράσινο κουτάκι. Παρατήρησε, δύο μικρές επιγραφές. Η πρώτη έγραφε: «ΠΡΟΣΟΧΗ» και η δεύτερη έγραφε: «Ο κακός μάγος που ζητήσατε να σας βρω, μένει στην οδό «Μελαγχολίας 3, στα δυτικά προάστια». Το άνοιξε και βρήκε ένα κίτρινο, γυάλινο μπουκαλάκι, που μέσα είχε έναν περίεργο κόκκινο ζωμό. Ήταν το μαγικό φίλτρο που είχαν ζητήσει από τον Άγιο Βασίλη για τον κακό μάγο! Πώς δε το είχε σκεφτεί νωρίτερα; Έτρεξε να βρει τα υπόλοιπα αδέλφια της. «Γουάου! Αυτό είναι το μαγικό φίλτρο; Μα τα χίλια λουλούδια, είναι ΤΕΛΕΙΟ!» φώναξε η Χαρά. Έπειτα, επισκέφθηκαν τον Γιώργο. «Τί περιμένουμε τότε; Ας δράσουμε γρήγορα!» είπε τελικά ο Γιώργος. «Ξεχάσατε κάτι σοβαρό!» πρόσθεσε η Ελπίδα. Τα παιδιά απόρησαν. Τι θα μπορούσαν να ξεχάσουν; Αφού έχουν και το φίλτρο, και τη διεύθυνση του κακού μάγου! «Το πρόβλημα είναι ΠΩΣ θα δώσουμε το φίλτρο στον κακό μάγο;» Τότε ο Άρης είχε την λύση! «Θα το βάλουμε μέσα σε ένα νόστιμο κέικ που θα φτιάξουμε, για να μπερδευτεί!» «ΑΠΙΘΑΝΑ» φώναξαν όλοι. Την επόμενη μέρα, το λαχταριστό κέικ βρισκόταν έξω από τη πόρτα του κακού μάγου. Το λιγουρεύτηκε, οπότε το έβαλε πάνω στον πάγκο της κουζίνας του. Η ώρα που θα έτρωγε το κέικ έφτασε! Το μεσημέρι όλα είχανε αλλάξει! «Τα Χριστούγεννα ξαναήρθαν!» ανακοίνωσε ο δήμαρχος με χαρά! Έτσι, έγινε ο μάγος καλόκαρδος, η «Αγκαθούπολη» ονομάστηκε ξανά «Λουλουδούπολη» και εμείς ζούμε την ωραιότερη γιορτή του χρόνου… τα ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!

image_pdfΕκτύπωσε!