Η πόλη που δεν θα γιόρταζε τα Χριστούγεννα

Της Ουρανίας Μπούρτζινου

istoria

Σε μια γωνιά της γης, υπάρχει μια μεγάλη όμορφη πόλη, που τη λένε «Λουλουδούπολη». Έχει πάρει αυτό το όνομα γιατί είναι γεμάτη με δέντρα και χιλιάδες πολύχρωμα λουλούδια φυτεμένα στις πλατείες, στις νησίδες των δρόμων, στα πεζοδρόμια, σε όλους τους κήπους και στα μπαλκόνια των σπιτιών. Όλες οι μοσχοβόλες ευωδιές και τα τιτιβίσματα των πουλιών σκορπίζονται σ’ oλόκληρη τη «Λουλουδούπολη».
Εκεί ζει κι ο μικρός εξάχρονος Άρης μαζί με τους γονείς του, τις τρεις μεγαλύτερες αδελφές του, την Ελπίδα, τη Χαρά, την Ειρήνη, και την άρρωστη γιαγιά τους.
Αρχές Δεκεμβρίου κι όλα τα παιδιά περιμένουν με ανυπομονησία να στολιστεί η πόλη τους με διάφορα χριστουγεννιάτικα στολίδια, πολυάριθμα φωτάκια, τη φάτνη του Χριστού σ’ αναπαράσταση στην κεντρική πλατεία, τα κάλαντα του δωδεκαημέρου που θ’ ακούγονται από τα μεγάφωνα και φυσικά τα παιχνίδια που θα τους προσφέρουν γονείς, φίλοι, συγγενείς και, βέβαια, ο Άγιος Βασίλης.

Απόγευμα και χτυπά το μεγάλο ρολόι της πόλης τέσσερις χτύπους. Ό Άρης με τις αδελφές του και τον Γιώργο, τον γιο του δημάρχου, παίζουν όταν ακούγεται από τα μεγάφωνα:
«Προσοχή, προσοχή! Διαταγή του δημάρχου μας. Φέτος δεν θα έρθουν τα Χριστούγεννα. Στις εκκλησιές δεν θα ηχήσουν χαρμόσυνες καμπάνες, τα παιδιά δεν θα τραγουδήσουν κάλαντα, οι δρόμοι θα’ ναι σκοτεινοί, ευχές δεν θα ακουστούν. Απαγορεύεται στις μαμάδες να φτιάξουν δίπλες, μελομακάρονα, κουραμπιέδες, πίτες και γιορτινά φαγητά. Τα παιδιά δώρα μην περιμένετε. Κανένα δεν θα λάβει! Κανένας κάτοικος αυτής της πόλης δεν θα γιορτάσει!» Στο άκουσμα αυτής της διαταγής δέντρα, λουλούδια ξεράθηκαν μεμιάς. Ζιζάνια και τριβόλια γέμισαν.
«Από τώρα και στο εξής η πόλη μας θα ονομάζεται Αγκαθούπολη» ακούστηκε πάλι η φωνή από τα μεγάφωνα.

istoria

Ο Άρης με τις αδελφές του ταράχτηκαν μ’ αυτή την οδυνηρή είδηση. «Τι έπαθε ο πατέρας σου, τι είναι αυτή η διαταγή; Δεν θα γιορτάσουμε Χριστούγεννα; Δεν θα ηχήσουν οι καμπάνες; Κάλαντα δεν θα πούμε; Δώρα δεν θα λάβουμε; Να ξεχάσουμε τις γιορτινές τις μέρες; Και τ’ όνομα της πόλης μας θα είναι τώρα “Αγκαθούπολη”. Τρελάθηκε ο δήμαρχος; Δεν αγαπάει τα παιδιά, δεν αγαπά κανένα! Θέλει την πόλη μας ντυμένη με μαύρο πέπλο στη στενοχώρια και στο κλάμα. Κάποτε ήταν ο καλύτερος δήμαρχος, όλους τους αγαπούσε και ζούσαμε χαρούμενοι με τους γονείς, τους συγγενείς, τους φίλους, όλους τους συμπολίτες μας! Τώρα είναι ο πιο κακός και μισητός δήμαρχος. Γιώργο, τι έχεις να μας πεις;»

istoria

Ο Γιώργος βουρκωμένος απαντά: «Δεν είναι έτσι φίλοι μου. Άδικα τον κατηγορείτε. Μεγάλη συμφορά μας βρήκε. Τον πατέρα μου τον εκβιάζει ο μάγος που μένει στην άκρη της πόλης. Αυτός με τα μαγικά του ξέρανε τα δέντρα, τα λουλούδια μας και γέμισε η πόλη αγκάθια. Αυτός δεν θέλει να γιορτάσουμε Χριστούγεννα! Θέλει να πάρει τη θέση του, να γίνει δήμαρχος. Όταν το πετύχει, ο ήλιος πια δεν θ’ ανατείλει, τ’ άστρα δεν θα φανούν μήτε και το φεγγάρι. Έχει σκοπό να προκαλέσει πόλεμο με τη γειτονική πόλη. Να δει μικρά παιδιά να σκοτώνονται, γονείς μα και παππούδες. Βόμβες να πέφτουνε σωρό, άνθρωποι να σπαράζουν και τα σκυλιά ν’ ουρλιάζουν. Κι όσοι σωθούν να ξεριζωθούν από τον τόπο που γεννήθηκαν!» «Και θα καθίσουμε με σταυρωμένα χέρια»;» ρώτησαν με δυνατή φωνή ο Άρης με τις αδελφές του. «Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς μικρά παιδιά;» αποκρίθηκε ο Γιώργος. «Θα βάλουμε το μυαλό μας να σκεφτεί! Θα υπάρχει κάποιος τρόπος να σώσουμε την πόλη μας από τον φθονερό μάγο! Να τον αποτρέψουμε να υλοποιήσει τα καταχθόνια σχέδιά του! Φέτος θα γιορτάσουμε τα καλύτερα Χριστούγεννα!» απάντησε αποφασιστικά ο μικρός Άρης.

Ο Άρης, οι αδελφές του και ο Γιώργος αποφάσισαν να πάνε στο σπίτι του κακού μάγου για να ζητήσουν την παλιά μορφή της πόλης τους! Με οδηγό το Γιώργο τα παιδιά άρχισαν να περπατούν στους γεμάτους άγρια φυτά δρόμους της σκοτεινής αυτής πόλης! Ώσπου σε μια στιγμή ένα ζιζάνιο άρπαξε τον Άρη και τον έσφιξε δυνατά! Ο Άρης φοβισμένος φώναζε στους φίλους του να τον βοηθήσουν! Ο πανούργος μάγος, που αυτός τα είχε δημιουργήσει όλα, κοιτούσε τι συνέβαινε και γελούσε με ευχαρίστηση, σίγουρος πως δεν θα τα καταφέρουν! Όμως ο Γιώργος άρπαξε από το απέναντι σπίτι ένα σχοινί και έδωσε στα κορίτσια να κρατήσουν την άκρη του. Ύστερα αυτός έφτιαξε ένα λάσο και το πέταξε προς το μέρος του Άρη. Αμέσως ο Άρης το έπιασε και έκανε νόημα στον Γιώργο και τα κορίτσια να τραβήξουν το σκοινί! Πραγματικά, όλοι μαζί τράβηξαν το σχοινί τόσο δυνατά που το ζιζάνιο δεν άντεξε και άφησε τον Άρη ελεύθερο. Τα παιδιά έμαθαν κάτι απ΄ αυτήν την ιστορία, κάτι πολύ σημαντικό, ότι όταν είναι ενωμένοι μπορούν να καταφέρουν τα πάντα, δηλαδή να κάνουν τα αδύνατα δυνατά! Σε λίγο έφτασαν στο σπίτι του μάγου. Ο Άρης και ο Γιώργος μπήκαν μέσα στο παλιό σπίτι επειδή ήταν οι πιο γενναίοι. Προχωρούσαν αμίλητοι ανάμεσα στα αμέτρητα ράφια που ήταν γεμάτα με παράξενα, μαγικά φίλτρα. Μετά από λίγη ώρα περιπλάνησης είδαν το μάγο να κάθεται σε μια ξύλινη καρέκλα σαν να τους περίμενε! Τα παιδιά είπαν στον μάγο πως η πόλη τους υποφέρει, πως οι άνθρωποι πεθαίνουν από την πείνα και πως τα παιδιά κλαίνε γιατί δε θα πάρουν δώρα όπως συνήθιζαν να κάνουν! Ο μάγος όμως τους απάντησε πως αυτός ήταν ο στόχος του, να βλέπει ανθρώπους να σκοτώνονται.

– Σου δώσαμε την ευκαιρία να διορθώσεις μόνος σου τα λάθη σου και να ανακαλύψεις την πραγματική αλήθεια μέσα από την αγάπη. Φεύγουμε αλλά θα γυρίσουμε νικητές, γιατί το δίκιο πάντα κερδίζει. Τα παιδιά έφυγαν αποφασισμένα να βρουν λύση. Ο χρόνος τελείωνε και τα Χριστούγεννα πλησίαζαν. Τα βρήκε η νύχτα σιωπηλά και προβληματισμένα.

Δεν είχαν βρει ακόμα καμιά ιδέα. Ξαφνικά, είδαν μια κατακόκκινη φωτιά στην κορυφή του βουνού Ίντζου. Μεμιάς πετάχτηκαν όρθιοι και οι πέντε, σκέφτηκαν το ίδιο πράγμα. Είχαν ακούσει ότι στην κορυφή του βουνού Ίντζου μέσα σε μια κρυφή σπηλιά ζούσε ένας πάνσοφος γέροντας, που δεν είχε δει ποτέ κανείς. Με οδηγό τη φωτιά άρχισαν να ανηφορίζουν το βουνό Ίντζου, μέσα στη βαθιά νύχτα. Δεν έπρεπε να τους βρει το ξημέρωμα γιατί αν έχαναν τη φωτιά ίσως να μην έβρισκαν τον γέροντα! Πρώτου χαράξει ο ήλιος οι πέντε φίλοι έφτασαν στο άνοιγμα της σπηλιάς! Καλώς τους, ακούστηκε μια φωνή από το βάθος της σπηλιάς. Ήμουν σίγουρος ότι θα έρθετε! Τα παιδιά εξιστόρησαν τα γεγονότα στον σοφό γέροντα… Γεμάτος καλοσύνη τα καθησύχασε ότι υπάρχει λύση στο πρόβλημά τους. Θ έφτιαχνε ένα μαγικό φίλτρο από τα φρούτα που είχαν τα χρώματα του ουράνιου τόξου. Μ’ αυτό θα ράντιζαν κάθε γωνιά της πόλης και όλα θα γίνονταν όπως πριν. Έτσι και έγινε! Τα παιδιά ράντισαν ακόμα και τον κήπο του κακού μάγου. Η πόλη στολίστηκε στα χρώματα των Χριστουγέννων! Τα παιδιά έψαλλαν τα κάλαντα με μεγάλη χαρά! Ο Αϊ-Βασίλης έφερε τα πιο ουσιαστικά δώρα φέτος: την ειρήνη, την ελπίδα και την χαρά!

Έγινε τρικούβερτο γλέντι και ποιος νομίζετε ότι χόρεψε περισσότερο απ’ όλους; Ο μάγος της ιστορίας μας!

Μηνάς Νύκταρης Γ’ τάξη, 1 17ο Δημοτικό Σχολείο Ηρακλείου Κρήτης

ΥΓ: Αυτήν την ιστορία την αφιερώνω στη δασκάλα μου κα. Πόπη Γενιτσαρίδου και στον δάσκαλό μου κο Δημήτρη Ορφανάκη καθώς και στους γονείς μου.

image_pdfΕκτύπωσε!