Η πόλη που δεν θα γιόρταζε τα Χριστούγεννα

Της Ουρανίας Μπούρτζινου

istoria

Σε μια γωνιά της γης, υπάρχει μια μεγάλη όμορφη πόλη, που τη λένε «Λουλουδούπολη». Έχει πάρει αυτό το όνομα γιατί είναι γεμάτη με δέντρα και χιλιάδες πολύχρωμα λουλούδια φυτεμένα στις πλατείες, στις νησίδες των δρόμων, στα πεζοδρόμια, σε όλους τους κήπους και στα μπαλκόνια των σπιτιών. Όλες οι μοσχοβόλες ευωδιές και τα τιτιβίσματα των πουλιών σκορπίζονται σ’ oλόκληρη τη «Λουλουδούπολη».
Εκεί ζει κι ο μικρός εξάχρονος Άρης μαζί με τους γονείς του, τις τρεις μεγαλύτερες αδελφές του, την Ελπίδα, τη Χαρά, την Ειρήνη, και την άρρωστη γιαγιά τους.
Αρχές Δεκεμβρίου κι όλα τα παιδιά περιμένουν με ανυπομονησία να στολιστεί η πόλη τους με διάφορα χριστουγεννιάτικα στολίδια, πολυάριθμα φωτάκια, τη φάτνη του Χριστού σ’ αναπαράσταση στην κεντρική πλατεία, τα κάλαντα του δωδεκαημέρου που θ’ ακούγονται από τα μεγάφωνα και φυσικά τα παιχνίδια που θα τους προσφέρουν γονείς, φίλοι, συγγενείς και, βέβαια, ο Άγιος Βασίλης.

Απόγευμα και χτυπά το μεγάλο ρολόι της πόλης τέσσερις χτύπους. Ό Άρης με τις αδελφές του και τον Γιώργο, τον γιο του δημάρχου, παίζουν όταν ακούγεται από τα μεγάφωνα:
«Προσοχή, προσοχή! Διαταγή του δημάρχου μας. Φέτος δεν θα έρθουν τα Χριστούγεννα. Στις εκκλησιές δεν θα ηχήσουν χαρμόσυνες καμπάνες, τα παιδιά δεν θα τραγουδήσουν κάλαντα, οι δρόμοι θα’ ναι σκοτεινοί, ευχές δεν θα ακουστούν. Απαγορεύεται στις μαμάδες να φτιάξουν δίπλες, μελομακάρονα, κουραμπιέδες, πίτες και γιορτινά φαγητά. Τα παιδιά δώρα μην περιμένετε. Κανένα δεν θα λάβει! Κανένας κάτοικος αυτής της πόλης δεν θα γιορτάσει!» Στο άκουσμα αυτής της διαταγής δέντρα, λουλούδια ξεράθηκαν μεμιάς. Ζιζάνια και τριβόλια γέμισαν.
«Από τώρα και στο εξής η πόλη μας θα ονομάζεται Αγκαθούπολη» ακούστηκε πάλι η φωνή από τα μεγάφωνα.

istoria

Ο Άρης με τις αδελφές του ταράχτηκαν μ’ αυτή την οδυνηρή είδηση. «Τι έπαθε ο πατέρας σου, τι είναι αυτή η διαταγή; Δεν θα γιορτάσουμε Χριστούγεννα; Δεν θα ηχήσουν οι καμπάνες; Κάλαντα δεν θα πούμε; Δώρα δεν θα λάβουμε; Να ξεχάσουμε τις γιορτινές τις μέρες; Και τ’ όνομα της πόλης μας θα είναι τώρα “Αγκαθούπολη”. Τρελάθηκε ο δήμαρχος; Δεν αγαπάει τα παιδιά, δεν αγαπά κανένα! Θέλει την πόλη μας ντυμένη με μαύρο πέπλο στη στενοχώρια και στο κλάμα. Κάποτε ήταν ο καλύτερος δήμαρχος, όλους τους αγαπούσε και ζούσαμε χαρούμενοι με τους γονείς, τους συγγενείς, τους φίλους, όλους τους συμπολίτες μας! Τώρα είναι ο πιο κακός και μισητός δήμαρχος. Γιώργο, τι έχεις να μας πεις;»

istoria

Ο Γιώργος βουρκωμένος απαντά: «Δεν είναι έτσι φίλοι μου. Άδικα τον κατηγορείτε. Μεγάλη συμφορά μας βρήκε. Τον πατέρα μου τον εκβιάζει ο μάγος που μένει στην άκρη της πόλης. Αυτός με τα μαγικά του ξέρανε τα δέντρα, τα λουλούδια μας και γέμισε η πόλη αγκάθια. Αυτός δεν θέλει να γιορτάσουμε Χριστούγεννα! Θέλει να πάρει τη θέση του, να γίνει δήμαρχος. Όταν το πετύχει, ο ήλιος πια δεν θ’ ανατείλει, τ’ άστρα δεν θα φανούν μήτε και το φεγγάρι. Έχει σκοπό να προκαλέσει πόλεμο με τη γειτονική πόλη. Να δει μικρά παιδιά να σκοτώνονται, γονείς μα και παππούδες. Βόμβες να πέφτουνε σωρό, άνθρωποι να σπαράζουν και τα σκυλιά ν’ ουρλιάζουν. Κι όσοι σωθούν να ξεριζωθούν από τον τόπο που γεννήθηκαν!» «Και θα καθίσουμε με σταυρωμένα χέρια»;» ρώτησαν με δυνατή φωνή ο Άρης με τις αδελφές του. «Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς μικρά παιδιά;» αποκρίθηκε ο Γιώργος. «Θα βάλουμε το μυαλό μας να σκεφτεί! Θα υπάρχει κάποιος τρόπος να σώσουμε την πόλη μας από τον φθονερό μάγο! Να τον αποτρέψουμε να υλοποιήσει τα καταχθόνια σχέδιά του! Φέτος θα γιορτάσουμε τα καλύτερα Χριστούγεννα!» απάντησε αποφασιστικά ο μικρός Άρης.

Ένας μυστικός πράκτορας-ξωτικό του Άη Βασίλη, που περιπολούσε όλες τις πόλεις τις μέρες των Χριστουγέννων, είδε τον μάγο, από την μαγική αόρατη μπάλα του, να μαγεύει την Λουλουδούπολη. Αμέσως, ο συναγερμός άρχισε να κάνει «ίουίουίου»! Ο Ζαχαρωτός έτρεξε να αναφέρει στον Άη Βασίλη αυτό που είχε γίνει. -Άγιε Βασίλη! -Τι είναι Ζαχαρωτέ; -Ένας κακός μάγος μάγεψε τη Λουλουδούπολη! -Α, ώστε έτσι ε; -Μάλιστα κύριε! Τί θα κάνουμε; -Πάμε αμέσως να καλέσουμε όλα τα παραμύθια να συνεργαστούν για να την σώσουμε! Πρέπει τα λουλουδοχριστούγεννα να σωθούν! -Πάμε! Κι έτσι, οι δυο τους, αφού ειδοποίησαν μέσω skype όλους τους ήρωες των παραμυθιών, καλούς και κακούς, έδωσαν ραντεβού στο έλκηθρο απέναντι από την στάση του λεωφορείου, για να βολεύει η συγκοινωνία… Θα έρχονταν για βοήθεια και οι κακοί των παραμυθιών, αφού όλοι ήθελαν και άξιζαν να χαρούν την μαγεία των Χριστουγέννων! Μετά από λίγες ώρες, είχαν όλοι φτάσει! Όλα τα παραμύθια ήταν εκεί! Η Χιονάτη και οι επτά νάνοι, η κακιά μητριά, τα τρία γουρουνάκια και ο κακός ο λύκος, η κοκκινοσκουφίτσα και ο άλλος ο κακός ο λύκος (ξάδερφος του πρώτου), η Σταχτοπούτα και οι αδερφές της, οι δυο πρίγκηπες, τα επτά μικρά λυκάκια και ο κακός ο λύκος (ο τρίτος από τα ξαδέρφια), όλα τα ξωτικά και οι νεράϊδες. Ήταν έτοιμοι να ξεκινήσουν την αποστολή διάσωσης των Χριστουγέννων! Μπήκαν στο έκληθρο και κατευθήνθηκαν προς την Λουλουδούπολη. -Φτάσαμε! είπε ο Άη Βασίλης. -Πάμε να τιμωρήσουμε τον κακό τον μάγο. Τα παιδιά τους είδαν και πήγαν μαζί τους. Πήγαν στο σπίτι του μάγου και φαγώθηκαν στις κλοτσιές και στις μπουνιές. Ο μάγος φοβήθηκε πολύ! Είδε και τους κακούς των άλλων παραμυθουπόλεων να υπερασπίζονται το πνεύμα των Χριστουγέννων και κατάλαβε πως είχε κάνει λάθος! Είπε πως λυπάται. Όμως ένα ξωτικό δεν τον πίστεψε. Του πήρε λοιπόν το ραβδί και είπε: -Που το πας, θα μας κάνεις και τον κλαψιάρη; -Συγνώμη, σας είπα! Θέλετε και χρήματα για να με πιστέψετε; -Ηρεμήστε παρακαλώ, είπε ο Άη Βασίλης. -Αφού ζητάς συγνώμη, πήγαινε να διορθώσεις ό,τι έκανες, του είπε η Χιονάτη. -Εντάξει, ντε. Καλά! Θα πάω. Έτσι, ο μάγος έδιωξε τα μάγια από την πόλη και άφησε την γιορτή να επιστρέψει ξανά! Όλα τριγύρω φωτίστηκαν και οι ήρωές μας πέρασαν όλοι μαζί τα πιο ωραία Χριστούγεννα!

image_pdfΕκτύπωσε!