Η πόλη που δεν θα γιόρταζε τα Χριστούγεννα

Της Ουρανίας Μπούρτζινου

istoria

Σε μια γωνιά της γης, υπάρχει μια μεγάλη όμορφη πόλη, που τη λένε «Λουλουδούπολη». Έχει πάρει αυτό το όνομα γιατί είναι γεμάτη με δέντρα και χιλιάδες πολύχρωμα λουλούδια φυτεμένα στις πλατείες, στις νησίδες των δρόμων, στα πεζοδρόμια, σε όλους τους κήπους και στα μπαλκόνια των σπιτιών. Όλες οι μοσχοβόλες ευωδιές και τα τιτιβίσματα των πουλιών σκορπίζονται σ’ oλόκληρη τη «Λουλουδούπολη».
Εκεί ζει κι ο μικρός εξάχρονος Άρης μαζί με τους γονείς του, τις τρεις μεγαλύτερες αδελφές του, την Ελπίδα, τη Χαρά, την Ειρήνη, και την άρρωστη γιαγιά τους.
Αρχές Δεκεμβρίου κι όλα τα παιδιά περιμένουν με ανυπομονησία να στολιστεί η πόλη τους με διάφορα χριστουγεννιάτικα στολίδια, πολυάριθμα φωτάκια, τη φάτνη του Χριστού σ’ αναπαράσταση στην κεντρική πλατεία, τα κάλαντα του δωδεκαημέρου που θ’ ακούγονται από τα μεγάφωνα και φυσικά τα παιχνίδια που θα τους προσφέρουν γονείς, φίλοι, συγγενείς και, βέβαια, ο Άγιος Βασίλης.

Απόγευμα και χτυπά το μεγάλο ρολόι της πόλης τέσσερις χτύπους. Ό Άρης με τις αδελφές του και τον Γιώργο, τον γιο του δημάρχου, παίζουν όταν ακούγεται από τα μεγάφωνα:
«Προσοχή, προσοχή! Διαταγή του δημάρχου μας. Φέτος δεν θα έρθουν τα Χριστούγεννα. Στις εκκλησιές δεν θα ηχήσουν χαρμόσυνες καμπάνες, τα παιδιά δεν θα τραγουδήσουν κάλαντα, οι δρόμοι θα’ ναι σκοτεινοί, ευχές δεν θα ακουστούν. Απαγορεύεται στις μαμάδες να φτιάξουν δίπλες, μελομακάρονα, κουραμπιέδες, πίτες και γιορτινά φαγητά. Τα παιδιά δώρα μην περιμένετε. Κανένα δεν θα λάβει! Κανένας κάτοικος αυτής της πόλης δεν θα γιορτάσει!» Στο άκουσμα αυτής της διαταγής δέντρα, λουλούδια ξεράθηκαν μεμιάς. Ζιζάνια και τριβόλια γέμισαν.
«Από τώρα και στο εξής η πόλη μας θα ονομάζεται Αγκαθούπολη» ακούστηκε πάλι η φωνή από τα μεγάφωνα.

istoria

Ο Άρης με τις αδελφές του ταράχτηκαν μ’ αυτή την οδυνηρή είδηση. «Τι έπαθε ο πατέρας σου, τι είναι αυτή η διαταγή; Δεν θα γιορτάσουμε Χριστούγεννα; Δεν θα ηχήσουν οι καμπάνες; Κάλαντα δεν θα πούμε; Δώρα δεν θα λάβουμε; Να ξεχάσουμε τις γιορτινές τις μέρες; Και τ’ όνομα της πόλης μας θα είναι τώρα “Αγκαθούπολη”. Τρελάθηκε ο δήμαρχος; Δεν αγαπάει τα παιδιά, δεν αγαπά κανένα! Θέλει την πόλη μας ντυμένη με μαύρο πέπλο στη στενοχώρια και στο κλάμα. Κάποτε ήταν ο καλύτερος δήμαρχος, όλους τους αγαπούσε και ζούσαμε χαρούμενοι με τους γονείς, τους συγγενείς, τους φίλους, όλους τους συμπολίτες μας! Τώρα είναι ο πιο κακός και μισητός δήμαρχος. Γιώργο, τι έχεις να μας πεις;»

istoria

Ο Γιώργος βουρκωμένος απαντά: «Δεν είναι έτσι φίλοι μου. Άδικα τον κατηγορείτε. Μεγάλη συμφορά μας βρήκε. Τον πατέρα μου τον εκβιάζει ο μάγος που μένει στην άκρη της πόλης. Αυτός με τα μαγικά του ξέρανε τα δέντρα, τα λουλούδια μας και γέμισε η πόλη αγκάθια. Αυτός δεν θέλει να γιορτάσουμε Χριστούγεννα! Θέλει να πάρει τη θέση του, να γίνει δήμαρχος. Όταν το πετύχει, ο ήλιος πια δεν θ’ ανατείλει, τ’ άστρα δεν θα φανούν μήτε και το φεγγάρι. Έχει σκοπό να προκαλέσει πόλεμο με τη γειτονική πόλη. Να δει μικρά παιδιά να σκοτώνονται, γονείς μα και παππούδες. Βόμβες να πέφτουνε σωρό, άνθρωποι να σπαράζουν και τα σκυλιά ν’ ουρλιάζουν. Κι όσοι σωθούν να ξεριζωθούν από τον τόπο που γεννήθηκαν!» «Και θα καθίσουμε με σταυρωμένα χέρια»;» ρώτησαν με δυνατή φωνή ο Άρης με τις αδελφές του. «Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς μικρά παιδιά;» αποκρίθηκε ο Γιώργος. «Θα βάλουμε το μυαλό μας να σκεφτεί! Θα υπάρχει κάποιος τρόπος να σώσουμε την πόλη μας από τον φθονερό μάγο! Να τον αποτρέψουμε να υλοποιήσει τα καταχθόνια σχέδιά του! Φέτος θα γιορτάσουμε τα καλύτερα Χριστούγεννα!» απάντησε αποφασιστικά ο μικρός Άρης.

Ξαφνικά, μεσα στη λυπη και τη νοσταλγια, ακουγεται απο το μεγαφωνο μια φωνη που λεει οτι ο κακος μαγος ειχε κλεψει τα Χριστούγεννα και τα είχε πάει στην Τριανταφυλλούπολη.Τα παιδιά τοτε κοιτάχτηκαν στα ματια λες και διαβαζε ο ενας την σκεψη του αλλου… Θα πανε στην Τριανταφυλλούπολη. Η αγαπη που ενιωθαν για τα Χριστούγεννα τους εκαναν να θυσιασουν την ιδια τους τη ζωη… Τα λουλουδια τους αποχαιρετισαν και τους έδωσαν ενα πεταλο απο ενα γερικο λουλουδι. Το λουλουδι τους ειπε οτι αυτο το πεταλο εχει μεγαλυτερη δυναμη απο τον κακο μαγο, αν μεινετε ολοι μαζι και δεν μαλωνετε. Αν κανετε το αντιθετο θα χαθει η δυναμη του. Επισης τους ειπε οτι αμα καποιος πλησιαζε σε κυνδυνο θα αρχισει να σβηνει το πεταλο. ΠΡΟΣΟΧΗ! Αν το πεταλο αρχισει σιγα σιγα να σβηνει, τοτε πρεπει να προσπαθήσετε να συνεργαζεστε περισσοτερο! Ο κακος μαγος τα ακουσε ολα αυτα και σκευτηκε να βαλει εμποδια στην διαδρομη των παιδιων. Τα παιδια μετα απο πολυ περπατιμα σταματησαν λιγο να ξεκουραστουν ομως… δεν ηξεραν που… Ακριβως εκει που ειχε βαλει το πρωτο εμποδιο ο κακος μαγος. Στη χρυση βρυση. Τα παιδια νομιζαν οτι εβγαινε κανονικο νερο απο εκει. Κι ομως… Οι μυθοι για αυτη τη βρυση δεν ηταν ψεματα. Οποιος επινε απο αυτο το νερο θα γινοταν χρυσος κι αμα γινοταν, τοτε δεν θα ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΑΝΑΠΝΕΥΣΕΙ και θα πεθαινε. Το ενα παιδι διψασε και μολις ειδε την βρυση σκευτηκε να παει να πιει νερο. Μολις ανοιξε την βρυση και ανοιξε και το στομα του αρχισαν τα παιδια να τον φωναζουν να μην πιει γιατι το πεταλο αρχισε να σβηνει, αυτο σημαινε πως καποιος πλησιαζε σε κατι επικίνδυνο επειδη οι υπολοιποι ηταν ολοι μαζι και καθοντουσαν μονο, σκευτηκαν κατευθειαν οτι τους ειπε το λουλουδι, αμα δεν ειστε μαζι και απομακρυνθειτε τοτε θα αρχισει να σβηνει το πεταλο. Τα παιδια αφου ξεκουραστηκαν αρχισαν παλι το περπατημα. Το δευτερο εμποδιο ηταν σατανικο… Τα παιδια καθως προχωρουσαν, βλεπουν τον Αγιο Βασιλη να τρεχει προς το μερος τους. -Τι επαθες καλε μου Αγιε; Τον ρωτανε τα παιδια. Εκεινος φοβισμενος τους λεει να φυγουν οσο πιο γρηγορα μπορουν απο αυτο το δασος που υπηρχε στα 10 μετρα και να μην το διασχυσουν, γιατι ο κακος μαγος ειχε βαλει εκει μεσα πολλους κυνδινους και… τοτε ο κακος μαγος ακουγοντας τα λογια του Αγιου Βασιλη τον φυλακισε στην φυλακη της λουλουδούπολης. Τα παιδια ειχαν καταλαβει το σχεδιο του κακου μαγου και προσπερασαν το δασος. Πηγαιναν προς το τελευταιο εμποδιο που ο κακος μαγος ηταν σιγουρος πως δεν θα αποτυχει. Ηταν η λιμνη του χωρισμου. Εκει εχουν παει αμετρητοι φιλοι και εξετιας των κακων πνευματων που υπαρχουν στη λιμνη μαλωναν με αποτελεσμα να μην ειναι πια φιλοι. Μολις εφτασαν, ενα απο τα κακα πνευματα μπηκε στο μυαλο ενος απο τα παιδια και του ειπε οτι τα παιδια μολις βρουν τα Χριστουγεννα θα τον παρατησουν. Αυτος ξεκινησε την φασαρια ολη… -Ποιοι νομιζετε οτι ειστε; Νομιζετε πως δεν σας καταλαβα; Τα παιδια τον κοιτουσαν με περιεργεια. -Δεν με θελετε στην παρεα σας, μολις βρουμε και παρουμε τα Χριστουγεννα θα με παρατησετε. Τα παιδια συνεχεια εδιναν αρνητικες απαντησεις στις σκεψεις του παιδιου. Αυτος τους ειπε οτι θα βρει τα Χριστουγεννα μονος του. Τα παιδια θυμωσαν και του ελεγαν οτι αυτα που λεει δεν ισχυουν. Ειμαστε ομαδα του ελεγαν. Αλλα μαλλον θελεις να φυγεις απο αυτην. Λοιπον φυγε. Το πεταλο αρχισε να σβηνει. Το ενα το παιδι καταλαβε οτι δεν ηταν ο φιλος του, αλλα το πνευμα. Το πνευμα μιλουσε. Προσπαθησε να καθησυχασει τους φιλους του λεγοντας τους οτι πρεπει να μεινουν μονιασμενοι. Προσπαθηστε να θυμηθειτε τα λογια του λουλουδιου, πρεπει να κανουμε τον κακο μαγο να καταλαβει οτι ειμαστε μια γροθια. Επισης πρεπει να του πουν οτι τα Χριστουγεννα ειναι η πιο τελεια γιορτι του χρονου! -Πρεπει να τον κανουμε να την αγαπησει… Μολις εφτασαν στο Βασιλειο του κακου μαγου, μπηκαν μεσα και στην φυλακη ειδαν τον Αγιο Βασιλη και… τα Χριστουγεννα! Τους ελευθερωσαν χαρη στο μαγικο πεταλο. Ανεβηκαν 32 σκαλες ολοι μαζι και εφτασαν στον θρονο του κακου μαγου. Μολις τους ειδε σηκωθηκε αναστατωμενος και εκπληκτος, λεγοντας τους πως θα φωναξει τους κακους φρουρους του. Αυτοι τον ρωτησαν γιατι δεν αγαπαει τα Χριστουγεννα. Τοτε κυλησε ενα δακρυ απο τα ματια του! Καποτε, οταν ήμουν μικρος, εμενα με την οικογενεια μου σε ενα πανεμορφο σπιτι! Τα Χριστουγεννα ηταν η αγαπημενη μου γιορτη! Και του Πατερα μου! Οταν ομως πεθανε ο πατερας μου, τα Χριστουγεννα δεν ηταν οπως παλια. Οταν ζουσε, παιζαμε, τρωγαμε τα Χριστουγεννα, ερχοτανε απο την δουλεια και με επαιρνε αγκαλια λεγοντας μου οτι τα Χριστιυγεννα ειναι η πιο ομορφη γιορτη του χρονου. Η μητερα μου, οταν πεθανε ο Πατερας μου, εξαφανισε οτι τον θυμιζε, και απο τοτε δεν ξαναγιορτασαμε τα Χριστουγεννα. Τα παιδια του ειπαν οτι τα Χριστουγεννα ειναι αγαπη. Οτι επρεπε να κανει το αντιθετο, επρεπε να γιορταζει Χριστουγεννα για να θυμαται τις ωραιες στιγμες που περασε με τον πατερα του. Τελικα τον επεισαν και αγαπησε κι αυτος τα Χριστουγεννα. Οταν πηγαν πισω στη λουλουδουπολη ολοι χαρηκαν και ειδικα τα λουλουδια. Ολα εγιναν οπως πριν. Τα λουλουδια ανθισαν, τα παιδια πηγαιναν για καλαντα, οι μαμαδες εκαναν μελομακαρονα και η αγαπη κερδισε τελικα!

image_pdfΕκτύπωσε!